Historia. Najważniejsze daty historyczne Polski w lutym
- Anna Dorota Więckowska
- 11 mar
- 4 minut(y) czytania
11 lutego 1929 roku Stolica Apostolska i Włochy podpisały Traktaty Laterańskie na mocy których powstał Watykan
Traktaty laterańskie to porozumienia między Stolicą Apostolską ( reprezentowaną przez kardynała Pietro Gasparriego ) a Królestwem Włoch ( reprezentowanym przez Benito Mussoliniego) ustanowiły niezależność Watykanu, uznając go za suwerenne państwo pod władzą papieża. Zawierały one porozumienie między Włochami a Stolicą Apostolską, rozwiązujące tzw. kwestię rzymską, przyznając papieżowi suwerenność nad Watykanem oraz liczne tereny w Rzymie. Drugi akt traktatów, konkordat, regulował stosunki między państwem włoskim a Kościołem katolickim, uznając katolicyzm za religię w szkołach i uznając prawo kanoniczne w sprawach małżeńskich.
12 lutego 1958 w klinice Akademii Medycznej we Wrocławiu prof. Wiktor Bross wykonał pierwszą w Polsce operację na otwartym sercu
Wiktor Bross pionier torakochirurgii i twórca wrocławskiej kardiochirurgii był długoletnim kierownikiem II Katedry i Kliniki Chirurgii Akademii Medycznej we Wrocławiu. W 1955 roku przeprowadził pierwszą wrocławską komisurotomię mitralną na zamkniętym sercu, a w 1958 roku wykonał pierwszą w Polsce operację na otwartym sercu, zamykając ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej w powierzchniowej hipotermii.
13 lutego 1834 roku Adam Mickiewicz zakończył pracę nad Panem Tadeuszem
Pan Tadeusz, czyli Ostatni zajazd na Litwie to epopeja narodowa, opublikowana w 1834 roku w Paryżu, historia szlachecka składa się z 12 ksiąg, napisanych trzynastozgłoskowym aleksandrynem, a akcja toczy się w 1811 i 1812 roku. Jest jednym z najważniejszych dzieł literatury polskiej, będącym stałą lekturą szkolną, a rękopis od 1999 roku znajduje się w zbiorach Zakładu Narodowego im. Ossolińskich i został wpisany na Polską Listę Programu UNESCO Pamięć Świata.
14 lutego 1831 roku w czasie powstania listopadowego w bitwie pod Stoczkiem wojska polskie pokonały armię rosyjską
Rozpoczęła się artyleryjskim pojedynkiem, w którym polska artyleria była słabsza od rosyjskiej, ale nadrabiała szybkością. Po błędach rosyjskiego dowódcy i polskim ataku, Rosjanie zostali rozbici, a ich kawaleria uciekała, zostawiając za sobą kanonierów i strzelców.
Bitwa pod Soczkiem oprócz poprawienia nastrojów w całym Królestwie nie miała znaczenia ani strategicznego, ani taktycznego.
Zwycięstwo Polaków, mimo braku znaczenia strategicznego, wynikało z lekceważenia polskiej kawalerii przez Rosjan oraz z błędów w organizacji ich sił, co ukazało także talent dowódczy gen. Dwernickiego.
15 lutego 1386 roku Jagiełło wielki książę litewski przyjął chrzest oraz imię Władysław
Jagiełło przyjął chrzest w Katedrze wawelskiej w Krakowie, co było warunkiem objęcia polskiego tronu i małżeństwa z Jadwigą. Po chrzcie przyjął imię Władysław, nawiązując do tradycji dynastii Piastów, a jego matką chrzestną była Jadwiga z Melsztyńskich. Chrzest Jagiełły był częścią szerszej religijnej zmiany, ponieważ po jego przyjęciu chrześcijaństwa, nawracali się także mieszkańcy Wielkiego Księstwa Litewskiego.
Zakończył rozejm w Compiègne i wymusił na Niemczech negocjacje po odrzuceniu ich wniosku o automatyczne przedłużenie. Pod wpływem Romana Dmowskiego dodano postanowienia dotyczące zakończenia powstania wielkopolskiego, w tym zaprzestania niemieckich działań przeciwko Polsce. Mimo rozejmu, Niemcy zaczęły prowokacje, które przez kilka miesięcy prowadziły do śmierci 121 Polaków przed podpisaniem ostatecznego traktatu pokojowego.
17 lutego 1772 roku w Petersburgu podpisano tajną konwencję rosyjsko – pruską dotyczącą I rozbioru Polski
Po wojnie siedmioletniej Polska stała się celem trzech mocarstw, które chciały regulować swoje stosunki kosztem Rzeczypospolitej. Prusy, wspierane przez Rosję, planowały rozbiór Polski, by rozwiązać spór z Austrią, proponując Rosji ziemie polskie zamiast tureckich. 17 lutego 1772 roku podpisano tajną konwencję rosyjsko-pruską, który był formalnym wstępem do pierwszego rozbioru Polski. Obie strony uzgodniły rozbiór Polski, traktując Austrię jako zagrożenie.
18 lutego 1386 roku odbył się ślub Jadwigi Andegaweńskiej, króla Polski z wielkim księciem litewskim Władysławem Jagiełło
Jadwiga, córka Ludwika Węgierskiego, początkowo miała poślubić Wilhelma Habsburga, jednak polska szlachta sprzeciwiła się temu małżeństwu, preferując Jagiełłę, księcia Litwy. Zawarcie małżeństwa z Jagiełłą w 1386 roku zapoczątkowało unię Polski i Litwy, mimo że Jadwiga, w momencie ślubu miała zaledwie 12 lat początkowo opierała się tej decyzji. Ich związek miał ogromne znaczenie polityczne łącząc dwa wcześniej wrogie państwa. Małżeństwo to było wynikiem unii w Krewie i miało na celu chrystianizację Litwy oraz sojusz przeciwko Zakonowi Krzyżackiemu.
Po śmierci Jana III Wazy jego syn Zygmunt III został królem Polski, Litwy i Szwecji, dążąc do zdobycia korony carów i podporządkowania Cerkwi prawosławnej papieżowi. Unia z Szwecją okazała się jednak słaba, a Zygmunt, obawiając się oporu luteran, obiecał utrzymanie dominacji luteranizmu, mimo obecności nuncjusza papieskiego. Po kilku latach Zygmunt został obalony (zdetronizowany) jako król Szwecji przez swojego stryja księcia Karola Sudermańskiego ( późniejszego króla) oraz szwedzki Riksdag (parlament) a jego ambicje dotyczące wielkiego władztwa nad Bałtykiem doprowadziły do długotrwałych wojen ze Szwedami.
Zygmunt II August Został koronowany na króla Polski przez arcybiskupa Jana Łaskiego, po wcześniejszym wyborze na tron litewski. Elekcja vivente rege, zapoczątkowana przez Bonę, miała na celu umocnienie władzy monarszej, ale spotkała się z kontrowersjami, ponieważ nie była ogłoszona publicznie, a część szlachty miała wątpliwości co do jej prawomocności. Młody król, pomimo obaw dotyczących jego wychowania, rozpoczął rządy, a jego rodzice zostali uznani za wzór w kwestii przygotowania go do władzy. Syn Zygmunta I Starego i Bony Sforzy, ostatni męski przedstawiciel dynastii Jagiellonów.
Komentarze