29 lipca 1941 roku O. Maksymilian Maria Kolbe skazany na śmierć głodową w obozie Auschwitz

28 maja 1941 roku, franciszkanin ojciec Maksymilian Maria Kolbe trafił do Auschwitz z więzienia na Pawiaku w Warszawie. Pod koniec lipca 1941 roku z obozu uciekł więzień Zygmunt Pilawski. Za karę zastępca komendanta Karl Fritzsch wybrał dziesięciu więźniów i skazał ich na śmierć głodową. Wśród nich był Franciszek Gajowniczek, który zaczął rozpaczać. Wówczas ojciec Maksymilian wyszedł z szeregu, zbliżył się do Fritzscha i poprosił o zastąpienie współwięźnia. Esesman zgodził się i ojciec franciszkanin został skazany na śmierć głodową.

Ojciec Kolbe po dwóch tygodniach męki wciąż żył. 14 sierpnia 1941 r. został uśmiercony przez niemieckiego więźnia-kryminalistę Hansa Bocka, który wstrzyknął mu zabójczy fenol. Kilka tygodni przed śmiercią Maksymilian powiedział do współwięźnia Józefa Stemlera: „Nienawiść nie jest siłą twórczą. Siłą twórczą jest miłość”.

Maksymilian Kolbe został beatyfikowany przez papieża Pawła VI w 1971 roku, a kanonizowany przez Jana Pawła II jedenaście lat później. Stał się pierwszym polskim męczennikiem podczas II wojny, który został wyniesiony na ołtarze.

Franciszek Gajowniczek przeżył wojnę. Zmarł w 1995 roku w wieku 94 lat w Brzegu na Opolszczyźnie. Pochowany został na cmentarzu przyklasztornym franciszkanów w Niepokalanowie.

14 sierpnia 2026 r. zostanie odprawiona Msza Swięta przy Bloku Śmierci w byłym niemieckim obozie Auschwitz gdzie w jego podziemiach zgładzony został zakonnik.